"ไม่อายทำกิน ไม่หมิ่นเงินน้อย ไม่คอยวาสนา" คำสอนของกูรูที่ฝากไว้ เป็นคติพจน์ที่ ไมตรี ยึดใส่ใจและนำพาไปในทุกๆ ที่ที่มีงานให้ทำตลอด 19 ปีหลังมีครอบครัวที่ต้องรับผิดชอบ เวลาว่างไม่มี 

หลังจากเสร็จฤดูทำนา จะเข้ามาหางานทำในกรุงเทพทุกชนิดที่เงินดี ตั้งแต่รับส่งแก๊ส ขับรถส่งของทั่วไป และแบกดิน

งานหลังนี้หนักที่สุดเท่าที่เคยทำมา เป็นงานที่ทำให้ ไมตรี มีเงินออมที่เย็นแสนเย็นนอนอยู่ในบัญชีฝากประจำถึง 8 แสนบาท มีเงินสดในบัญชีเงินฝากออมทรัพย์ร่วม 2 แสนบาท แต่ละเดือน ไมตรี ใช้เงินถึง 6 หมื่นบาท

จากรับจ้างแบกดิน ตามอาคารที่ถูกทุบ นั่งขลุกอยู่กับดินบนรถบรรทุก กลางแดดจ้า เนื้อตัวขมุกขมัว กลิ่นตัวเหม็นฟุ้ง นอน และ กิน บนรถบรรทุก มีรายได้เที่ยวละ

"นึกแล้วขนลุก เงินมันไหลมาเทมา แต่กูก็ยังเหมือนเดิม หน้าดำ ตัวเหม็น เพื่อนๆ กูตอนนี้มันแต่งตัวหล่อ ไม่ต้องทำงานแล้ว สั่งลูกน้องอย่างเดียว แต่กูยังเหมือนเดิมเพียงแต่ไม่ต้องไปแบกดินเท่านั้น ขับรถเอง ไม่งั้นต้องจ้างคนขับรถเพิ่มอีกคนหนึ่ง เสียดายตังค์ มึงเชื่อไหมกูไปเจอพวกเศรษฐีเจ้าของตึก ต้องอยู่ห่างๆ เขา เพราะไม่รู้จะทำตัวอย่างไร ต้องออกตัวกับเขาเลยว่า ผมคนบ้านนอกครับ ทำอะไรผิดพลาดก็ขออภัยด้วย เขาไม่ถือสาเลย เขาบอกว่าไม่เป็นไร คนทำมาหากิน"ไมตรี เล่าให้ฟัง

เรื่องราวเหล่านี้ถูกถ่ายทอดจากปาก ไมตรี หลังเห็นเพื่อนที่อยู่ในแวดวงเดียวกันถูกเรียกเก็บภาษีย้อนหลังกว่า 1 แสนบาท เพราะไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร เพราะวันๆ ตั้งหน้าตั้งตาโกย เศษอิฐ หิน ปูน ทราย เก็บเงิน ถึงบ้านหลับเป็นตาย ไม่มีเวลาอ่านหนังสือ หรือติดตามเรื่องเหล่านี้"กูไม่ได้เป็นลูกจ้างใคร ไม่ มี เจ้านาย เงินที่กูรับมาจากบริษัทที่ไปรับงานต่อ เขาก็กินค่าหัวคิวไปแล้ว และเขาออกใบกำกับภาษีหัก ณ ที่จ่าย

ไมตรี พร่ำสอนให้ลูกตั้งใจเรียนหนังสือ อย่าเกเร ให้รักษามาตรของเกรดเอาไว้ โดยยอมทำงานหนัก จะใช้เงินเท่าไหร่ให้บอกแต่ต้องมีเหตุผล หากลูกตั้งใจเรียน

มึง ได้ ฟัง กู พูดถึงเงินออมถึงกับมึนตึบ ...ส่งเสียงสะท้อนไปตามสายไยเคเบิล กูจบปริญญาตรี ยังไม่มีเงินเย็นติดบัญชีเลย หมื่นเดียวกูก็ยังไม่มี รายได้ต่อวันของมึง ยังมากกว่าเงินเดือนคนจบปริญญาตรีบางคนอีกรู้ไหม แต่ มึง รู้ ไหม คนจบปริญญาตรีนะ แต่งตัวหล่อ ใส่น้ำหอมฟุ้งไปทั้งตัว หน้าขาว ...ถ้าเลือกได้ กู เลือก เป็นอย่างมึง ดีกว่า เลือกตรงที่มึงรู้จักคิด รู้จักประหยัด รู้จักอดทน

ได้ฟังเรื่องราว ไมตรี ป.4 เงินล้านแล้ว ทำให้ได้คิดว่า ปริญญา ไม่ได้เป็นเครื่องรับประกันถึงความสามารถในการหารายได้สูงกว่าคนไม่จบปริญญา อันนี้น่าจะอยู่ที่ โอกาสในการเข้าถึงแหล่งรายได้ จังหวะเวลา ความคิดเฉพาะตน และความอดทน...หาก"ไม่อายทำกิน ไม่หมิ่นเงินน้อย ไม่คอยวาสนา"เราถ้วนหน้าอาจเป็นเหมือน ไมตรี ซักวัน ฉันจะคอยดูตัวเองวันที่มีเงินล้านบาทในบัญชี:) แต่อันดับแรกต้องให้มีเงินหมื่นก่อน เฮ้ออออ