เพราะบางทีสิ่งที่ทำอยู่ก็ไม่ได้ท้าทายชีวิต
ให้สนุกมากไปกว่านี้อีกแล้ว
เลยทำให้เกิดคำถามขึ้นกับตัวเองอยู่ตลอดเวลา
ทำให้เราฝันฟุ้งไปไกลเกินกว่าจะพอใจในจุดจุดเดิม
ท้ายที่สุดแล้ว เมื่อคำตอบคือ เราก็ยังต้องอยู่กับความเป็นจริง

 

ยังต้องอยู่กับสิ่งที่เป็น สิ่งที่ทำ และสิ่งเดิมๆ
ที่เรายังต้องเรียนรู้ต่อไป
ชีวิตเลยไม่มีความสุข อึดอัดใจ ไม่สบายเนื้อสบายตัว
อยู่ก็อยู่เพื่อผ่านพ้นไปวันๆ ทำในสิ่งที่ต้องทำ
ก็สักแต่ทำๆ ไปให้สิ้นเรื่องราว

  

อย่าทำบ้านให้แข็งแรงกว่าพื้นฐาน
จงทำพื้นฐานให้แข็งแรงกว่าบ้าน
รัก  ที่จะใส่ใจในรายละเอียด
รัก  ที่จะเป็นส่วนหนึ่งส่วนเดียวกับสิ่งๆ นั้น
รัก  ที่จะทำก่อนไม่มีโอกาสได้ทำ

ลองรักในสิ่งที่ทำ เห็นคุณค่า
นี่คือโอกาสดีที่เราจะได้พิสูจน์ตัวตน
พิสูจน์ความสามารถที่มีอยู่
แต่ไม่พยายามนำมันออกมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด
อย่ามัวแต่ต่อต้านมากกว่ายินดีต้อนรับ 
อย่ามัวแต่นับวันรอให้ตัวเองหลุดพ้น
มากกว่านับวันตั้งตารอความสำเร็จจากสิ่งที่ทำอยู่