ก็รู้ตัวดีว่ามาทีหลัง++
แต่เทอร์รู้ไหม ฉันก็รักเทอร์ได้ไม่แพ้ใคร-ใคร ของเทอร์
ก็ผิดตรงที่มาช้าเกินไป++
ถึงต้องเจ็บช้ำใจอยู่อย่างนี้
และก็อยู่ตรงนี้ อยู่ตรงที่เข้าไปไม่ถึงใจเทอร์
หากเลือกได้ ฉันคงไม่ขอเป็นคนที่เจ็บ...

หากเทอร์จะรู้สักนิดว่าฉันรักเทอร์มากเท่าไหร่
และหากเทอร์จะรู้สักนิด
ช่วยคิดกับฉันมากกว่าคนนั้น ของเทอร์ได้ไหม
ที่สุดแล้วไม่ว่าจะยังไง
และสุดท้าย ก็คือฉันที่เจ็บ....อยู่คนเดียว

จะยืนอยู่ตรงนี้ เพื่อคอยมองดูเทอร์อยู่ห่าง-ห่าง
หากเทอร์จะเสียน้ำตาเพราะเขา
ฉันก็จะร้องอยู่ตรงนี้เป็นเพื่อนเทอร์
จะคอยปลอบใจ แม้จะรู้ตัวว่าทำได้เพียงแค่นี้
จะคอยเอาใจใส่ช่วยให้เทอร์ได้รักกับเขา
แม้ต้องเสียน้ำตา...และต้องเจ็บสักเท่าไร
ก็จะยังเต็มใจอยู่เป็นเพื่อนเทอร์
ขอแค่เทอร์สุขใจ ฉันก็(คง)จะสุขใจตาม....

++เจ็บนะไม่ใช่ไม่เจ็บ++
แต่สักพักก็คงจะหายดี
แล้วทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม....